Wij hebben in ons nieuwe dorp, Limogne-en-Quercy, een winkeltje waar ik nu al helemaal weg van ben: de quincaillerie. Door mij steevast uitgesproken als de kwinkwallerie, want ik vind het een lastig woord. Het is officieel een ijzerwarenhandel maar deze is meer een gouden combinatie van een Blokker, een Gamma, Dille en Kamille en een Etos in één en dat op nog geen vijftig vierkante meter. Elk hoekje wordt benut en er is werkelijk niets wat je er niet kan krijgen, want als het er niet ligt dan bestelt ze het.  De dame die de boel bestiert staat er altijd in haar eentje en is werkelijk alleraardigst. Ze weet inmiddels precies wie we zijn, waar we mee bezig zijn en hoe lang we elke keer blijven. Ze is een redder, want we hebben al veel spulletjes bij haar gevonden waar we lang naar zochten. Bovendien snapt ze ons altijd, al duurt het een aantal volzinnen om een bepaald product te omschrijven. 

 

Waar koop je bijvoorbeeld zo’n rekje waar je je wijnglazen ondersteboven in hangt, die je altijd in café’s ziet? We wilden er eentje voor in de servieskast. De hele Leroy Merlin, Ikea, But en LeClerc afgestroopt, kilometers winkeloppervlak dus, en nergens te vinden. We vroegen het terloops aan haar, “une chose pour mettre les verres de vin dans un armoire” en ze begreep het direct en hij hing zowat binnen handbereik. Klaar om door ons gekocht te worden. Ze bestelde er meteen nog eentje bij, zodat we die de volgende keer op konden komen halen, want wij zijn van plan vele glazen wijn te schenken. De bijbehorende schroeven, pluggen en boutjes koop je bij haar per stuk en als het niet past kun je het gerust even komen ruilen want ze onthoudt alles. En passant koop je er onderzettertjes, lavendelzakjes, een zaklamp met de juiste batterijen, een strijkbout en nou vooruit, doe die bezem er ook maar bij, en een mand. De keer erop, zeker twee maanden later, begon ze meteen het wijnglazenrekje van het plafond te schroeven, nog voordat ik “bonjour” had gezegd. 

 

Vorige week was ik op zoek naar een perforator. Alle Franse dossiers, rekeningen en contracten moesten maar eens netjes in een map. De map had ik inmiddels maar onze perforator lag uiteraard nog in Nederland, zoals eigenlijk alles nog in Nederland ligt en we dus straks met allemaal dubbele spullen zitten. Ik wilde meteen naar mijn winkeltje, maar bedacht dat ik de papeterie nog nooit van binnen had gezien, en het leek me een logischer plek. Nou, die man heeft het nu al verbruid. Hij had geen perforator. Hij kwam niet eens uit zijn stoel vandaan. Hij had “toujours des perforateurs”, maar vandaag niet. Raar. Dan Sylvie van de quincaillerie. Zij had er ook geen een, maar ze wees me naar een winkel die hem waarschijnlijk wel verkocht. Ze liep mee naar buiten, legde geduldig uit welke kant ik op moest, daar bij de duiventil rechts omhoog, en dan… ach weet je wat, ik bel ze wel even. “Coucou, hier Sylvie, heb jij een perforator?” Nee, hij had hem ook niet, maar het had me toch weer een wandeling bespaard. Vervolgens pakte ze haar eigen perforator en stelde voor dat ik die even leende. Dat was nou ook weer niet nodig maar dat is toch té aardig? Later die dag kwam ik in de grotere stad bij toeval in een kantoorboekhandel waar ik een echte Leitz perforator vond. 

 

En zo is eigenlijk heel Limogne-en-Quercy het perfecte dorp op nog geen vijf kilometer afstand. We komen er nu pas achter dat dat van grote waarde is. Er zijn twee supermarktjes met een “depôt de pain”, een garage, de bank, twee kappers, een slager, een bakker, een traiteur, een pizzeria, een papierwinkeltje dus, het postkantoor, een bloemenzaak, een marktplein, een medische post, een bar met een terras en een tuincentrum. Je kunt er zelfs bij de Proxi hele koel-vriescombinaties, stofzuigers en gasfornuizen kopen en dan krijg je er nog een chocolaatje en een leuke pen bij cadeau ook. Aan prijsvergelijking doen we maar even niet, dat zou wellicht de pret bederven. Rond Kerst schalt er kerstmuziek uit de speakers op straat. En op vrijdag in de winter is er truffelmarkt op het pleintje. Maar de kwinkwallerie blijft de topper. 

PS: De volgende keer dat ik er ben maak ik een foto van mijn winkel, want deze foto is behalve slecht niet eens MIJN kwinkallerie. 

 

graag delen!